Maak het verschil

De voorbereidingen voor de Week tegen Kindermishandeling 2018 zijn in volle gang. Marianne Volaart, projectleider van de Week, over veelgestelde vragen en het thema.

De Week is een mooie kans om iedereen stil te laten staan bij de grote groep kinderen die opgroeien in onveilige thuissituaties. We weten uit onderzoek dat gemiddeld in elke schoolklas één kind zit dat mishandeld wordt. Dat betekent ook dat we allemaal wel iemand kennen die opgroeit of opgroeide in een onveilige thuissituatie.

Hoe merk je dat een kind mishandeld wordt?

Soms vertellen kinderen over onveiligheid of het meemaken van geweld thuis. Maar meestal is dat niet zo. Vaak zijn de signalen of zorgen gebaseerd op wat jij of iemand in je omgeving heeft gezien. Daarbij denken mensen vaak aan blauwe plekken of andere letsels, maar ook  verwaarlozing en het getuige zijn van geweld tussen ouders zijn vormen van mishandeling die je kunt opmerken. Juist omdat we steeds meer leren over de gevolgen van mishandeling weten we hoe belangrijk het is dat we signalen van verwaarlozing of bijvoorbeeld ernstige verslavings- of psychische problemen bij ouders en geweld tussen partners echt serieus nemen. Ook deze vormen van onveiligheid leveren heel veel stress op bij kinderen en dat kan grote gevolgen hebben voor hun ontwikkeling en zelfs voor hun gezondheid.

Wat kun je doen?

Iedereen kan het verschil maken. Bijvoorbeeld door te leren wat signalen en risicofactoren zijn. Dat is een goed begin! Er is ook moed nodig. Bijna iedereen, of je nou professional bent of niet, moet  een drempel over om een eerste stap te zetten en in actie te komen. Want: heb je het wel goed gezien, valt het allemaal wel mee, of zijn er anderen die de situatie beter kennen en het beter in kunnen schatten? Dat zijn begrijpelijke dilemma’s. Daarom is het goed om advies te vragen. Regel één: Je bent niet alleen! Zoek mensen die je verder kunnen helpen.

In veel instellingen zijn mensen aangesteld die kennis hebben over huiselijk geweld en kindermishandeling. Zij weten de weg naar hulp en kunnen meedenken. Voor professionals is er ook de meldcode: daarin staan de stappen die je neemt bij vermoedens van kindermishandeling. Je kunt ook altijd advies vragen bij Veilig Thuis: 0800-2000  (gratis en 24/7 bereikbaar) .

Drie praktische tips bij zorgen over kindermishandeling

1. Zeg wat je ziet

‘Ik zie dat de kinderen het moeilijk hebben met de spanningen en ruzie thuis’
‘Ik zie dat de kinderen zich niet kunnen concentreren en weet dat er veel problemen zijn in het gezin  kan jij met me meedenken  wat ik moet doen?’

2. Blijf oog houden voor de veiligheid

Of je beroepshalve of als andere betrokkene aan de slag gaat met je zorg over de veiligheid van kinderen: realiseer je dat je betrokkenheid en oog voor veiligheid nodig blijven. De dynamiek van geweld in gezinnen is complex en de context verandert in de tijd. Als je maar kort betrokken bent, maak dan duidelijke afspraken. Als je zorgen blijven, ga dan opnieuw in gesprek met betrokkenen of hulpverleners.

3. Werk samen!

Zet samen met ouders en samen met betrokkenen stappen voor uit. Vraag elkaar wat je kunt doen om voor de ander een verschil te maken. En span je samen in voor passende hulp. Realiseer je dat ook kleine dingen die je doet van grote waarde kunnen zijn voor kinderen en gezinnen.

Maak jij het verschil?

Het is ontzettend waardevol om te zien dat zoveel partijen zich inzetten om het thema van de Week invulling te geven. Door mensen bij elkaar te brengen en inspiratie te delen dragen we allemaal een steentje bij. Met de kennis over wat werkt en de mooie voorbeelden van mensen die als professional of gewoon als buurvrouw het verschil gemaakt hebben, helpen we elkaar om vaker de goede dingen te doen. Wat doe jij? Doe ook mee!